பிரபாகரன் செத்தால் எழுதலாம், புவனேஸ்வரி கைதானால் எழுதலாம், சச்சின் 20வருடம் ஆடிவிட்டால், புதிதாய் ஒரு தமிழ்ப்படம் வந்தால்,பங்குச்சந்தை பற்றியோ பிரபுதேவா பற்றியோ கிசுகிசு இருந்தால் எழுதலாம்... எழுத எத்தனை விஷயங்கள் இருக்கின்றன என்பது பதிவுகளைப்பார்த்தால்தான் தெரிகிறது..
ஆனாலும் சில மாதங்கள் நான் எதுவும் எழுதவில்லை. 70வயது கிழவியை வன்முறையைத் தூண்டுபவளாகக் கைது செய்தபோதும் எழுதவில்லை, லட்சக்கணக்கில் விலைவைக்கப்பட்ட காந்தி பேனா குறித்து வயிறெரிந்த பொழுதும் எழுதவில்லை.
இடையில் எழுதலாம் என்று தோன்றாமல் இல்லை. உடனடியாக எழுத்தில் மனதைக்கொட்டவேண்டும் என்ற வேகம் தான் வரவில்லை. மௌனமாக வலிக்கிறது என்று ஒரு நாடகமாடப்படும்போதுகூட மௌனமாக இருந்திருக்கிறேன்..
வலி பற்றியும், வலித்தபோதும், கோபம் பற்றியும், கோபமூட்டியவை பற்றியும்..எதைப்பற்றியும் எழுதவில்லை.
ஆனால், திடீரென்று ஒரு நாளில் மூன்று பதிவுகள்!
சமூக அக்கறை, தார்மீகக்கோபம்,இலக்கிய உந்துதல்..எதுவும் புதிதாய் வந்துவிடவில்லை. உள்ளிருக்கும் அற்ப ஆசை தான் காரணம்.
வினவு தளத்தில் தொடர் எழுது என்று அன்புடன் தோழர்கள் கேட்டபோதெல்லாம் எழுத இயலாமல் தவித்த நான், இப்போது நிறைய எழுதிப் பழகுகிறேன்! எல்லாம் ஒரு தமிழ்ப்பதிவுகளின் திரட்டி கேட்டுக்கொண்டதால்!!
என் எழுத்துகள் மக்களிடம் கவனம் பெறவேண்டும் என்னும் ஆவல் மிகுந்த ஆர்வம் பல ஆண்டுகளுக்குமுன்னரே அடங்கிவிட்டது. பதிவுலகம் என்னும் புதிய தளத்தில் பரபரப்பாக என்னையும் காட்டவேண்டும் என்றும் கிடையாது. ஆனாலும், ஒரு தமிழ்ப்பதிவுகளின் திரட்டி கேட்டுக்கொண்டதால்… தொடர்ந்து எழுதப்பழகுகிறேன்.
ஏன்?
அங்கீகாரம் என்பதன் மீதுள்ள இயல்பான ஈர்ப்புதான்.
நண்பர்கள், தோழர்கள், தெரிந்தவர்கள், அன்புடன் நெருங்கியவர்கள்..இவர்களெல்லாம் அங்கீகரிப்பது எதிர்பார்க்கப்படும் ஒன்று. அது கிடைக்காவிட்டால்தான் அதிர்ச்சி,ஆத்திரம் எல்லாம்.
அறிமுகம் இல்லாதவர்கள் அங்கீகரித்து, புன்முறுவல் போலொரு வரவேற்பு காட்டும்போது..மனம் உடனே சிலிர்த்துக்கொள்கிறது. இது புதிதாய் ஒரு கலைபயின்று அதில் முதலாய் ஒரு படைப்பு உருவாகும்போது ஏற்படும் கண்விரிப்பு, குதூகலம்.
இதற்கெல்லாமா சந்தோஷப்படுவது? இந்த வயதிலா இப்படி சந்தோஷப்படுவது?
தங்கத்திலான அன்பளிப்புகள் தரும் மகிழ்ச்சியைவிட, அந்நேரம் அவற்றைத் தரும் கைகளில் உள்ள அன்பும், அதன் கண்களில் உள்ள புது உறவுக்கான மௌன அழைப்பும், மனத்துள் விரியும் இதமும் தான் சுகம்.
அப்படியொரு சுகானுபவத்தின் கனவுகளோடுதான் இப்போது எழுதப் பழகுகிறேன்.
என் எதிர்பார்ப்பு ஏமாற்றம் தர நேர்ந்தாலும், இந்த நேரத்தின் இனிமை நினவுகளில் இதமாக வருடிகொடுக்கும்.
என்னை இன்னமும் ஊக்குவிக்கும் எல்லா அன்பு உள்ளங்களுக்கும் இத்தருணம் சமர்ப்பணம்.
Posts
